fbpx

HFM

artykulylista3

 

Passacaglia - Vivaldi Undercover

cd022018005

Barn Cottage Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Istniejący od początku lat 90. XX wieku barokowy zespół Passacaglia jest jednym z najpopularniejszych w Wielkiej Brytanii składów muzyki klasycznej. Instrumentarium grupy to m.in. flet, skrzypce, viola da gamba, wiolonczela, klawesyn i gitara, zaś repertuar obejmuje utwory Telemanna, Bacha, Haendela, Rameau i Couperina. Omawiana płyta zabiera nas we wspaniałą, pełną niespodzianek podróż przez muzykę Antonia Vivaldiego; bada jego utwory, odkrywa je na nowo, tropiąc m.in. zapożyczenia dokonane przez J.S. Bacha i Nicolasa Chedeville’a; bawi się nimi za pomocą nietypowych aranżacji, opracowanych przez muzyków zespołu. Znajdziemy tu np. ewidentne nawiązania Chedeville’a do słynnych „Czterech pór roku” czy transkrypcję na klawesyn Koncertu nr 4 g-moll, przygotowaną przez Bacha. Warto pamiętać, że gdy po śmierci Vivaldiego jego sława zaczęła przygasać, to właśnie Bach przyczynił się do ponownego zainteresowania muzyką weneckiego księdza, opracowując na klawesyn jego 18 koncertów skrzypcowych. Inaczej się dzieje w przypadku nieco zapomnianego Chedeville’a, którego dziś wymienia się zwykle przy okazji Vivaldiego. „Vivaldi Undercover” to nowe spojrzenie na twórczość kompozytora, a zarazem dowód na to, że jego muzyka od zawsze inspirowała czy wręcz prowokowała do naśladownictwa kompozytorów europejskich. To także po prostu 70-minutowa porcja znakomitej muzyki w wykonaniu jednej z najlepszych dziś grup specjalizujących się w barokowej klasyce.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 02/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Angela Brownridge - Claude Debussy – Preludes, Book 1 & 2

cd022018009

Challenge Classic 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Brytyjska pianistka Angela Brownridge ma za sobą występy w najważniejszych salach Europy, Ameryki i Australii oraz koncerty z wieloma wiodącymi orkiestrami i dyrygentami. Jej repertuar obejmuje m.in. utwory Gershwina, Barbera i Saint-Saënsa. Na trzecim albumie pianistki, wydanym przez Challenge Records, znajdziemy komplet 24 preludiów Debussy’ego. Zgromadzone w dwóch zeszytach z lat 1910 i 1913 cykle są przez wielu postrzegane jako wyznacznik pianistycznego stylu kompozytora. W preludiach odnajdziemy najważniejsze cechy muzyki Debussy’ego, takie jak: oryginalna harmonika, charakterystyczna francuska śpiewność czy stylizacje folklorystyczne. Ciekawostką jest fakt, że pierwotnie kompozytor nie chciał, by preludia wykonywano w całości, pragnąc zapobiec postrzeganiu swej muzyki jako programowej. Gra Angeli Brownridge odznacza się energią, siłą i witalnością, ale też – kiedy trzeba – skupieniem i powagą. Wszystko to jest podszyte zmysłowością i oddechem, co daje wrażenie, jakby nagle otwarto okna w dusznym pomieszczeniu. Nagranie brzmi znakomicie, a płytę wydano w formie hybrydowego dysku SACD, kompatybilnego ze standardowymi odtwarzaczami CD.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 02/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Nagroda roku - Płyty roku 2017 - Klasyka

5865012018 001Nagroda roku - Płyty roku 2017 - Klasyka

 

Katarzyna Oleś-Blacha/ /Monika Korybalska - Per due donne

cd012018 003

Dux 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Dawniej – mistrzyni i jej uczennica, czyli pedagog krakowskiej Akademii Muzycznej i studentka tejże uczelni. Teraz – dwie cenione śpiewaczki i koleżanki. Jakiś czas temu wpadły na pomysł recitalu złożonego ze znanych duetów operowych na sopran i mezzosopran. We wrześniu 2016 przygotowany program został przedstawiony na koncercie w Operze Krakowskiej i nagrany. Już samo opanowanie tego obszernego (71 minut), trudnego technicznie materiału jest godne podziwu, a cóż dopiero świetne wykonanie w czasie jednego wieczoru. Chapeau bas! Podczas gdy aria operowa jest monodramem wokalno-aktorskim, duet stwarza możliwości odegrania minispektaklu – z dialogami i interakcjami. Świadomi tego potencjału byli kompozytorzy, których duety znalazły się na płycie „Per due donne”: Mozart, Rossini, Bellini, Donizetti, Meyerbeer, Flotow, Delibes i Richard Strauss. Przemyślaną i atrakcyjną interpretacją Oleś-Blacha i Korybalska wydobywają walory tej muzyki. Ich głosy, o zróżnicowanej barwie, ciekawie współbrzmią, choć, niejednokrotnie, idąc za duchem libretta, muszą „rywalizować” (np. w duecie „Fiero incontro…” z „Tankreda” Rossiniego). Efektownie wypadają też we fragmentach solowych. Przerywnikami w duetowym maratonie są dwie arie („Voi che sapete” i „Regnava nel silenzio”) w wykonaniu Oleś-Blachy – to prawdziwe perły tego nagrania. Trzeba też pochwalić treść książeczki (polskie teksty) i piękną szatę graficzną

Andrzej Milewski
Źródło: HFiM 01/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Danish String Quartet Last Leaf

cd012018 010

ECM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Czterech panów, którzy bez garniturów i instrumentów wyglądają jak podstarzała grupa rocka progresywnego lub formacja jazzmanów-weteranów to Danish String Quartet – jeden z najbardziej cenionych europejskich kwartetów smyczkowych. Trzej Duńczycy i Norweg uważają się za Wikingów kameralistyki. Zakotwiczeni w klasycznym repertuarze mozartowsko- -beethovenowskim, z zapałem wyruszają czasem na wyprawy ku odległym lądom muzyki dawnej, ludowej i sakralnej. Efektem tych rejsów jest płyta „Ostatni liść”. Znalazło się na niej szesnaście utworów – aranżacji melodii z wymienionych obszarów lub miniatur skomponowanych przez członków kwartetu. W zetknięciu z aurą nordyckiej tradycji muzycznej polski słuchacz może się zdziwić. Folkowe tańce i piosnki nie mają w sobie dziarskości i skoczności nadwiślańskich odpowiedników; na ogół są zgaszone, „wsobne”. Bożonarodzeniowy hymn „Now found is the fairest of roses” nie emanuje radością i nadzieją; nic dziwnego, skoro oparto go na temacie pieśni… żałobnej. Utwór, który (ze słuchu) nazwalibyśmy kołysanką, okazuje się najstarszą (pochodzącą z około 1300 roku) pieśnią świecką krajów nordyckich i jest apoteozą… sprawiedliwości. Quasi-barkarola „Unst Boat Song” z IX-XIII wieku mówi o morzu i tęsknocie. Czy jednak tęsknią żeglarze na statku, czy kobiety na lądzie – nie wiadomo. Najważniejszy jest klimat, łączący glassowską repetytywność z transowością rodem z folii. Wspaniały efekt osiągnięty przy użyciu kwartetowego instrumentarium.

Hanna Milewska
Źródło: HFiM 01/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Inter>Camerata / /Jan Jakub Bokun (Re)Discovering Woodwind Masterpieces

cd012018 007

JBRecords 2016

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Na płycie kameralnej orkiestry Inter> Camerata, założonej przez wrocławskiego klarnecistę i dyrygenta Jana Jakuba Bokuna, znajdziemy utwory Mozarta, Dworzaka i Głazunowa, skomponowane z myślą o instrumentach dętych drewnianych. Świetny saksofonista Paweł Gusnar oraz wykonawcy z Czech: oboista Jan Soucek, klarnecista Jan Mach, fagocista Vaclav Vonasek oraz waltornistka Katerina Javurkova, zapewniają interpretacje nasycone witalnością i komunikatywnością. Słuchając płyty, można dostrzec szczególną zdolność muzyków do zachowania indywidualności każdego z instrumentów, bez naruszenia płynności gry zespołowej. Wrażenie przestrzenności i złożoności brzmienia towarzyszy nam w każdym z trzech powstałych w różnych stuleciach utworów. Piękna, mieniąca się partiami klarnetu, fagotu, oboju i waltorni „Serenada” Antonina Dworzaka, eksponujący saksofon Pawła Gusnara „Koncert na saksofon i smyczki” Alexandra Głazunowa oraz lekka, pełna melodycznej subtelności „Symfonia koncertująca” Mozarta, zapewniają 70 minut znakomitej muzyki w atrakcyjnym wykonaniu.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 01/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF