HFM

artykulylista3

 

Ron Carter/ /Richard Galliano - An Evening With Ron Carter & Richard Galliano

cd07082017 002

In + Out Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Po 27 latach przerwy legendarny kontrabasista Ron Carter i mistrz akordeonu Richard Galliano znowu zagrali razem! Pierwszy współpracował z kwintetem Milesa Davisa oraz artystami, których nazwiska wypełniłyby kilka stron jazzowej encyklopedii. Drugi to laureat Django Reinhardt Prix oraz niekwestionowany mistrz akordeonu i bandoneonu. Balansujący pomiędzy jazzem a klasyką Galliano jest niedoścignionym interpretatorem twórczości Astora Piazzolli oraz instrumentalistą, który wprowadził akordeon do jazzowej improwizacji. Kolejne spotkanie artystów zaowocowało znakomitym albumem oraz wyprzedaną na pniu europejską trasą koncertową. Na płycie znajdziemy kompozycje obu wirtuozów oraz genialną wersję standardu „You Are My Sunshine”. Nie obyło się też bez Piazzolli, którego słynne „Libertango” pojawia się jako rozwinięcie improwizacji w utworze „Aria”. Mistrzowska technika i zaskakujące wariacje. Jazz i blues; tango i walc. Wszystko podane z maestrią i feelingiem.

 

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Antonio Adolfo - Hybrido. From Rio to Wayne Shorter

cd07082017 017

AAM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Na albumie „Hybrido” Antonio Adolfo – pianista, lider, kompozytor, aranżer, producent i pedagog z Rio de Janeiro – proponuje słuchaczom zestaw najpopularniejszych utworów Wayne’a Shortera. To spojrzenie na „Footprints”, „Speak No Evil” czy „E.S.P.” przez pryzmat brazylijskiej samby i latynoskiego jazzu. Już w latach 60. XX wieku muzyk prowadził własne trio oraz współpracował z Florą Purim czy Carlosem Lyrą. Jego kompozycje mają w repertuarze Stevie Wonder, Dionne Warwick i Herb Alpert. Adolfo odkrywa przed nami wspaniały świat jazzu lat 60., a jednocześnie przekazuje pierwiastek samego siebie, filtrując tematy Shortera przez własny temperament. Znanym kompozycjom zespół brazylijskiego pianisty nadaje wyjątkowy koloryt. Ozdabia utwory partiami dętymi oraz podkreślającymi rytmikę perkusjonaliami. Latynoska estetyka doskonale się sprawdza w połączeniu z harmoniami stosowanymi przez Shortera. Wszystko wskazuje na to, że „Hybrido” okaże się kolejnym sukcesem Antonia Adolfo, po nominowanym do Grammy albumie „Tropical Infinito” (2016).

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Keir Neuringer/ /Matthew Wright - Speak Cities

cd07082017 008

Mack Avenue Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

„Speak Cities” to rzecz ekstremalnie awangardowa, skierowana do niszowego odbiorcy o wyszukanej wrażliwości. W improwizacjach saksofonisty Keira Neuringera i Matthew Wrighta, generującego elektroniczne efekty i pętle, słychać wyjątkowe porozumienie. Wariacje na saksofon altowy, scratche i komputer oscylują w estetyce brzmień industrialnych. Zostały zainspirowane dźwiękami miejskiego zgiełku i narastającej w ich otoczeniu klaustrofobii jednostki. Pochodzącego z Filadelfii saksofonistę polscy słuchacze mogą kojarzyć m.in. ze współpracy z awangardowym duetem Olbrzym i Kurdupel oraz basistą Rafałem Mazurem i wydaną w Polsce płytą „The Kraków Letters”. Z kolei brytyjski performer i „turntablista” Matthew Wright ma za sobą kooperację z Evanem Parkerem czy eksperymentalnymi formacjami Bl!ndman i Ensemble Klang. Unikalne formy tworzone w trakcie improwizacji sprawiają, że każdy koncert duetu stanowi niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju misterium fantazji i wyobraźni. Nie jest to na pewno rzecz łatwa w odbiorze, ale wierzę, że przy odpowiednim nastawieniu może przynieść wyjątkowe doznania.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Jimmy Greene - Flowers

cd07082017 012

Mack Avenue Records 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Jimmy Greene należy do cenionych saksofonistów swego pokolenia. Wziął udział w nagraniu ponad 70 albumów, a jego autorskie płyty wydają: Sunnyside, Criss Cross, RCA Victor czy Mack Avenue. Ostatnia z wymienionych oficyn w 2014 roku opublikowała szczególny album Greena, nominowany do Grammy „Beatiful Life”. Płyta powstała po tragicznej śmierci sześcioletniej córki muzyka, Any, zabitej w szkolnej strzelaninie. Kolejny krążek, „Flowers”, opatrzony dopiskiem „Beatiful Life – Volume 2”, także nawiązuje do tej tragedii, ale wydaje się już mniej obciążony emocjonalnie. Utwory są bardziej nasycone rytmem i witalnością, jak gdyby artysta po swoistym katharsis wracał do wypracowanego wcześniej stylu. Jimmy Greene do perfekcji opanował technikę gry na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym i barytonowym, a na „Flowers” słyszymy partie każdego z nich. Liderowi towarzyszą: basista John Patitucci, gitarzysta Mike Moreno oraz pianista Kevin Hays. W balladach „Flowers” i „Someday”, zakorzenionych w estetyce klasycznego soulu, obecny jest wokal.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Mark Wade Trio - Event Horizon

cd07082017 015

Mark Wade 2016

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Mark Wade – basista i kompozytor z Nowego Jorku – już od 20 lat towarzyszy uznanym solistom. Od pewnego czasu prowadzi też własne trio, a w dorocznym podsumowaniu czytelników magazynu „Down Beat” znalazł się w gronie 10 najlepszych jazzowych basistów 2016 roku. Na pierwszej autorskiej płycie towarzyszą mu pianista Tim Harrison oraz Scott Neumann, uznawany za jednego z najbardziej błyskotliwych nowojorskich perkusistów. W ich grze dostrzeżemy nie tylko kreatywność, ale także perfekcyjne dopasowanie partii pod kątem jej współistnienia z resztą składu. Przemyślana koncepcja sprawia, że muzyka wydaje się jednolitym organizmem. W partiach fortepianu dostrzeżemy liryczny posmak klasyki, co szczególnie dobrze się sprawdza w stonowanych tematach. Jednym z nich jest „Valley and Stream”, grany przez lidera częściowo smyczkiem. To prawdziwa ozdoba tego wydawnictwa. Perkusja została nagrana specyficznie. Otacza słuchacza zewsząd i balansuje pomiędzy kanałami. Zastosowanie tego tricku, w połączeniu ze zdecydowanym stylem Neumanna, dało ciekawy efekt. „Event Horizon” to album pełen niespodzianek i zmian w zakresie metrum i harmonii. To także porcja wykwintnie zagranego amerykańskiego jazzu

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 07-08/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

Marta Król & Paweł Tomaszewski Group - Tribute To The Police

cd062017021

ECM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k4
 

Po udanych „The First Look” i „Thank God I’m a Woman” wokalistka Marta Król proponuje album z jazzującymi wersjami największych hitów The Police. Trochę się obawiałem tego projektu, mając świadomość, jak łatwo podobny materiał może się wymknąć spod kontroli. Zanim sięgnąłem po płytę, obejrzałem klip „Every Little Thing”, który uświadomił mi, że obawy były nieuzasadnione. Album ma wiele walorów, z których dwa wydają się najistotniejsze. Pierwszy to aranżacje. Ich autor, pianista Paweł Tomaszewski, potraktował materiał źródłowy z wyczuciem, utrzymując równowagę między rockowym charakterem piosenek Stinga, a lekką, acz wysublimowaną formułą pop-jazzu. Jego opracowania to muzyka stworzona niemal od podstaw. Linie melodyczne oryginałów zostały obudowane nową harmonią, wzmocnione bardziej złożoną warstwą rytmiczną i zyskały oryginalną szatę brzmieniową. To efekt przemyślanej selekcji instrumentów (flety, klarnety, saksofony, waltornia plus fortepian z sekcją) i wykorzystania ich potencjału kolorystycznego. Brzmi to po prostu bajecznie! Drugim atutem jest wokalistka Marta Król, której przepiękny alt o nieskazitelnej intonacji i ciepłej barwie ukazał muzykę The Police w bardziej lirycznej odsłonie. Polecam szczególnie „Every Breath You Take”, „Wrapped Around Your Finger” i „Roxanne”.

Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 06/2017

Pobierz ten artykuł jako PDF