fbpx

HFM

artykulylista3

 

Zakopower & Atom String Quartet

cd032018 013

Kayax 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Zakopower i Atom String Quartet to formacje z różnych bajek – klasyczno- -jazzowej i pop-folkowej. Na tym albumie połączyły siły, by uraczyć nas energetyczną, kolorową muzyką, zagraną na najwyższym poziomie. Prawie wszystkie utwory napisał Mateusz Pospieszalski, multiinstrumentalista, kompozytor i producent albumów zakopiańskiej grupy. Dominuje w nich uszlachetniona „góralszczyzna” – monumentalna, chwilami ludyczna, wzbogacona elementami rocka i jazzu. Naprawdę jest czego posłuchać. Po onirycznym „Intro” następuje „Milczenie owiec” (ze złowrogimi tremolami smyczków), a po nim transowa, wyrafinowana formalnie, aranżacyjnie i metrycznie „Siwa mgła” – to zdecydowanie jeden z najlepszych kawałków albumu. Świetnie wypadł też „Kie Janicka wiedli od Lewoce”, oparty na melodii z Podhala, napisany przez skrzypka ASQ (i rodowitego zakopiańczyka) Dawida Lubowicza. Element klasyczny najsilniej dochodzi do głosu w wyciszonym temacie „Zakopane” Mateusza Smoczyńskiego. Szlachetne frazy łączą liryzm kameralistyki Szymanowskiego, jazz oraz folklor góralski i węgierski. Materiał jest kompilacją nagrań zarejestrowanych w trakcie koncertów, jakie odbyły się w Operze i Filharmonii Podlaskiej oraz w warszawskim Teatrze Roma.

Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 03/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Janne Mark - Pilgrim

cd032018 010

ACT 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Duńska wokalistka i autorka piosenek Janne Mark śpiewa na co dzień w kościele Brorsons w Kopenhadze. W swojej twórczości także preferuje muzykę o tematyce religijnej. Umiejscawia ją w głównym nurcie jazzu, przyprawiając skandynawskim folklorem. Na albumie „Pilgrim” znajdziemy zarówno jej własne piosenki, jak i adaptacje tradycyjnych utworów chrześcijańskich. Głosowi śpiewającej po norwesku Janne najczęściej wtóruje trąbka. W instrumentarium słyszymy także fortepian i stylową gitarę hawajską lap- -steel, na której gra Gustaf Ljunggren – wirtuoz tego instrumentu. Sekcja rytmiczna wprowadza, doskonale spajający całość, jazzowy feeling. Janne Mark nie nagrywa często. Jej poprzedni album ukazał się blisko dziewięć lat temu. Do każdej płyty artystka podchodzi jednak szczególnie, a swoje piosenki nazywa hymnami. Są one wyrazem jej społecznej świadomości i zaangażowania w problemy współczesnego świata. Jako że przekaz jest podany w konwencji folkowej, artystkę możemy postrzegać jako kogoś w rodzaju współczesnego barda. Muzyka jest pełna miłości i pozytywnej energii. Emanuje spokojem i łagodnością. Działa trochę jak antidotum na smutki i zmartwienia

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 03/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Jean-Christophe Cholet Alban Darche Mathias Rüegg - Le Tombeau de Poulenc

cd032018 015

Yolk 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Nad projektem „Nagrobek Poulenca” pianista Jean-Christophe Cholet, saksofonista Alban Darche oraz kompozytor Mathias Rüegg pracowali od roku 2015. Jak łatwo wywnioskować z tytułu, nagrany w kilkunastoosobowym składzie cykl 12 utworów został zainspirowany twórczością Francisa Poulenca – jednego z najsłynniejszych francuskich kompozytorów muzyki klasycznej. Instrumentarium tworzą dwa fortepiany oraz saksofony, flety, trąbka, tuba, puzon, skrzypce, kontrabas i perkusja. Całość wywołuje skojarzenia z klasycznym koncertem na dwa fortepiany i orkiestrę, przetranskrybowanym na język jazzu. Pomimo obfitości rozwiązań formalnych, utwory zachowują melodyjność, a instrumentalny rozmach nie przeszkadza subtelności. W muzyce Poulenca odnajdziemy liczne wpływy. Z jednej strony, słychać echa Strawińskiego, Chabriera, a także Bartóka, Debussy’ego i Ravela; z drugiej – fascynację wodewilem i przedwojenną francuską muzyką popularną, malarstwem i literaturą. Przekład takiej złożoności na język jazzowej orkiestry wydaje się przedsięwzięciem karkołomnym. Tymczasem wszystko udało się znakomicie. Przy okazji artyści sugestywnie przekazują klimat dzieł francuskiego kompozytora

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 03/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Julian Lage - Modern Lore

cd032018 022

Deutsche Grammophon 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Gitarzysta Julian Lage już jako 16-latek pojawił się w składzie kwartetu Gary’ego Burtona, w którym zastąpił Pata Metheny. Dziś ma 30 lat i jego talent wciąż rozkwita. Nowy album – „Modern Lore” – powstał w konwencji tria. Zawiera 11 premierowych, autorskich kompozycji Juliana, zarejestrowanych w nowojorskim Reservoir Studios. Liderowi towarzyszy świetna sekcja rytmiczna. Basistę Scotta Colleya znamy m.in. z płyt Jima Halla, Johna Scofielda, Billa Frisela, Carmen McRae czy Taj Mahala. Perkusista Kenny Wollesen – od kilkunastu lat związany z grupą Johna Zorna – grywa z Johnem Scofieldem, Billem Frisellem, ale także muzykami spoza środowiska jazzowego, jak David Byrne, Tom Waits czy Julian Lennon. Wśród tematów wypełniających płytę znajdziemy zarówno utwory funkujące i nasycone rytmem, jak i ocierające się o country oraz bluesa ballady. „Modern Lore” potwierdza potencjał Juliana Lage. Jako gitarzysta i kompozytor bez kompleksów wytrzymuje porównania z muzykami o od lat ugruntowanej pozycji.

Robert Ratajczak
Źródło: HFiM 03/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Mag Balay - No Borders

cd022018003

SVStine 2016

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

Znakomity debiut Mag Balay, młodej polskiej wokalistki, pianistki, kompozytorki, aranżerki i autorki tekstów. „No Borders”, co sugeruje tytuł, nie jest albumem utrzymanym w zdefiniowanej stylistyce. Jazz, pop, elektronika i ethnic zostały tu bezkolizyjnie połączone w atrakcyjną całość. Słuchając płyty, od razu zwróciłem uwagę na wysoki poziom kompozycji. Ich twórcą jest muzyk jazzowy i pianista zespołu Balay Michał Wierba. W repertuarze znalazły się również tematy wokalistki, Tomasza Borucha (grającego tu na gitarze) oraz „Afro Blue” Santamarii Ramona. Najbardziej kunsztownym utworem jest „Silver Rain” Wierby. Sporo się tu dzieje na poziomie formy, harmonii, metrum i agogiki. To zarazem najbardziej jazzowy kawałek płyty, z wbijającą w fotel solówką pianisty. Polecam również klimatyczny „Girl Trapped In A Pearl” oraz „Mavrę” o parametrach hitu. W „Breathing” i tytułowym „No Borders” Balay wprowadza więcej elektroniki, rozluźnia formę, eksponuje przestrzeń i bogactwo kolorów. Urozmaicony repertuar umożliwił wokalistce prezentację wszystkich jej walorów: szerokiej skali głosu, świetnej techniki i zróżnicowanej ekspresji – od szeptu po rozległe wokalizy o etnicznych korzeniach. Posłuchajcie koniecznie!

Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 02/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF

 

 

Quercus - Nightfall

cd022018007

ECM 2017

Muzyka: k4
Realizacja: k3 

„Nightfall” to druga płyta Quercusa dla ECM-u. Znalazły się na niej tematy brytyjskiego folku, song Boba Dylana, standard jazzowy, hit z musicalu Bernsteina oraz dwie kompozycje członków tria – pianisty Huwa Warrena i saksofonisty Iaina Ballamy’ego. Wszystkie utwory wykonywane są w wolnych tempach i mają podobny, balladowy klimat. Ich forma jest mało urozmaicona – rzadko wychodzi poza „piosenkowy” schemat, zaś w muzycznej narracji próżno szukać ciekawie rozplanowanej dramaturgii z napięciami czy punktami zwrotnymi. Zdarzają się numery, które artyści odgrywają zwrotka po zwrotce, nie wprowadzając prawie żadnych modyfikacji. Grzechem głównym tego projektu jest monotonia. Pewną odmianę przynoszą tematy instrumentalne, wykonywane przez Warrena i Ballamy’ego w duecie, ale to trochę za mało, by przełamać statyczny charakter całości. Bohaterką pierwszego planu pozostaje June Tabor. Niestety, jej niewielki potencjał wokalny (skromna skala głosu, mało zróżnicowany poziom ekspresji i dynamiki, brak jazzowego feelingu) oraz dość beznamiętny sposób interpretacji viagra pas cher nie były w stanie mnie porwać. Zastanawia ograniczona rola pianisty, skądinąd interesującego, która sprowadza się do prostego akompaniowania solistce. Bardziej przekonująco wypadł Ballamy – przymglony, aksamitny sound jego tenoru wnosi do nagrań szczyptę klimatycznego jazzu.

Bogdan Chmura
Źródło: HFiM 02/2018

Pobierz ten artykuł jako PDF