fbpx

HFM

artykulylista3

 

Księżyc na adapterze

082 085 Hifi 04 2019 001
„Najlepsza nagrywająca artystka na świecie!” – powiedział o niej brytyjski aktor i prezenter telewizyjny James Corden. Jej piąty album tuż po premierze wskoczył na szczyt listy przebojów „Billboard 200” i zdetronizował rapera A Boogie Wit da Hoodie z płytą „Hoodie SZN”. Podobny los spotkał innych popularnych w Stanach hip-hopowców.

Triumf jakich mało
Ariana Grande podbiła rynek muzyczny albumem „Thank U, Next”, którego okładkę zdobi jej zdjęcie wydrukowane do góry nogami. W pierwszym tygodniu rozeszło się 360 tysięcy egzemplarzy tego wydawnictwa. Żaden inny wykonawca muzyki pop od ponad roku nie sprzedał w tak krótkim czasie tylu płyt. Poprzednią rekordzistką była Taylor Swift. Jej album „Reputation” z 2017 roku także od razu trafił na szczyt „Billboardu 200”. Sprzedał się w 1,238 mln egzemplarzy, z których 1,216 mln rozeszło się w sposób tradycyjny (zakupy w sklepach lub na portalach internetowych, w tym w formie cyfrowych plików), a reszta to przeliczniki odsłuchów strumieniowych, stosowane w niektórych krajach. U nas jeszcze nie, bo OLiS, czyli oficjalna lista sprzedaży detalicznej Związku Producentów Audio-Video, nie bierze pod uwagę streamingów. Stąd układ polskiej listy rzadko się pokrywa z notowaniami na świecie. Poza tym wynika z niej, że polscy melomani kupują na ogół płyty z nagraniami naszych wykonawców, a jeśli zagraniczne, to przeważnie składanki przebojów lub pozycje archiwalne. Dlatego gorących światowych nowości znajdzie się na OLiS-ie jak na lekarstwo.
Za to „Billboard”, układając listy bestsellerów, uwzględnia odsłuchy strumieniowe. W 2018 roku przyjęto zasadę, że 1250 odsłuchów w płatnych serwisach odpowiada sprzedaży jednego albumu, natomiast w darmowych, finansowanych z reklam, musi ich być 3750. Przeliczniki te ulegają zmianie w miarę rozwoju dostępnych źródeł i metod odsłuchu.
Wracając do Ariany Grande, nie przebiła ona Taylor Swift wielkością sprzedaży. Album „Thank U, Next” jest natomiast rekordzistą pod względem przeliczników strumieniowych, które w liczbie 116 tysięcy stanowiły blisko jedną trzecią sprzedaży. Poza Stanami album trafił na szczyt listy przebojów w Australii.
„Płytę nagrywałam krótko, z udziałem moich przyjaciół. Mieszkam w Nowym Jorku, niedaleko studia, do którego chodziłam spacerem”. Krążek powstał po rozstaniu 25-letniej piosenkarki z partnerem. „Rzadko w moim życiu bywało tak źle, jak wtedy” – wspomina. Praca nad płytą pozwoliła jej się oderwać od spraw osobistych i poprawiła nastrój.

082 085 Hifi 04 2019 002


Melodia z myszką
Takim samym powodzeniem jak longplay cieszy się pochodzący z niego singiel „7 Rings”. To nagranie trafiło na szczyt „Billboardu 100”, czyli listy piosenek. Utwór nie jest jednak tak do końca premierowy. Istnieje bowiem kompozycja „My Favorite Things”, którą kinomani pamiętają ze ścieżki dźwiękowej musicalu „Dźwięki muzyki” (1965) z Julie Andrews i Christopherem Plummerem w rolach głównych. Film otrzymał pięć Oscarów, a pochodzące z niego piosenki stały się wielkimi przebojami. Grande napisała do muzyki „My Favorite Things” nowe słowa, dodała przebojowy refren, zadbała o nowoczesną aranżację i komercyjny sukces gotowy!
Na równi z Beatlesami
„7 Rings” nie jest jedynym nagraniem piosenkarki, które weszło do pierwszej trójki przebojów „Billboardu 100”. Drugie miejsce w tym zestawieniu zajmuje przebój „Break Up With Your Girlfriend, I’m Bored”, zaś zaraz za nim uplasował się tytułowy utwór z „Thank U, Next”. Żadnemu wykonawcy od czasu The Beatles się ta sztuka nie udała. „Kiedy się o tym dowiedziałam, pomyślałam, że ktoś chce mnie nabrać. Później przez cały dzień jeździłyśmy z mamą samochodem i słuchałyśmy Beatlesów. To niewiarygodne!”.

082 085 Hifi 04 2019 002


Najpierw aktorstwo
Ariana Grande urodziła się 26 czerwca 1993 roku w Boca Raton na Florydzie, we włosko-amerykańskiej rodzinie. Kiedy miała osiem lat, jej rodzice się rozstali. Do dziś jednak utrzymuje z obojgiem bliskie relacje. Od dziecka lubiła występować – już jako nastolatka pojawiała się na scenie. Zaczęła od drobnych ról musicalowych. Z teatru trafiła do seriali telewizyjnych, a dopiero potem do studia nagraniowego. Początkowo planowała zrealizować album w stylu R&B, ale szefom wytwórni wydawało się, że 14-latka nie poradzi sobie z tym zadaniem i znajdzie słuchaczy dla swojego repertuaru. Kiedy jednak Grande zagrała Cat Valentine w muzycznym serialu „Victoria znaczy zwycięstwo” i zdobyła ogromną popularność, producenci muzyczni w nią uwierzyli.
Swój pierwszy album – „Yours Truly” – Grande wydała w wieku 20 lat. Próbowała na nim przedstawić brzmienia, które ją inspirowały. Uwielbia piosenki Whitney Houston, Amy Winehouse i Christiny Aguilery, więc postarała się o zbliżony repertuar.
Nad kompozycjami pracowało kilkunastu twórców, w tym Babyface, który wyprodukował większość nagrań. Pojawiło się sporo brzmień retro; nie brakowało orkiestrowej oprawy. Warstwę wokalną uatrakcyjniały rozbudowane chórki. Przygotowania i sesje trwały prawie trzy lata, ale przyniosły świetny efekt.
Płyta zadebiutowała na szczycie listy „Billboard 200” ze sprzedażą 138 tys. egz. w pierwszym tygodniu rozpowszechniania. W promocji pomogły single „The Way”, „Baby I” i „Right There”.
Niezależnie od działalności muzycznej, Grande okazjonalnie wracała do studia telewizyjnego lub na plany filmowe. Zagrała m.in. w filmie „Zoolander 2”, z udziałem Bena Stillera, Owena Wilsona i Penélope Cruz.
Prywatnie lubi grać w Monopoly i bawić się ze swoimi psami.   

082 085 Hifi 04 2019 002


Tragedia w Manchesterze
Wielkim szokiem w życiu piosenkarki był atak terrorystyczny w maju 2017 roku. W sali widowiskowej Manchester Arena jej koncert oglądało blisko 20 tysięcy fanów. Kiedy publiczność opuszczała budynek, zamachowiec-samobójca zdetonował domowej roboty ładunek wybuchowy, którego działanie wzmacniały gwoździe. Zginęły 23 osoby, a ponad sto odniosło rany. Piosenkarka długo nie mogła dojść do siebie. Zamierzała przerwać światową trasę. Później jednak przemyślała wszystko i stwierdziła, że nie może pozwolić, by przemoc zwyciężyła. Po dwóch tygodniach od tragedii wróciła do Manchesteru i wystąpiła z charytatywnym koncertem w hołdzie ofiarom zamachu. Tym razem zaśpiewała dla ponad 50 tysięcy osób.
Grande sporo mówiła o ataku terrorystycznym na swoim blogu, opisującym trasę „Dangerous Woman”. Zaprezentowała tam film, na którym połączyła obrazy ze swojego dzieciństwa z tragedią, której była świadkiem w dorosłym życiu. „Ten film dużo dla mnie znaczy. (…) Wspomnienia krzyku, płaczu i widok przerażenia w oczach dziewczynki pozostaną ze mną na zawsze.”

082 085 Hifi 04 2019 002


Rozwój kariery
Pozytywnych momentów w życiu piosenkarki było na szczęście więcej. Sukces debiutu spowodował, że zaledwie rok później ukazała się drugi album, zatytułowany „My Everything” (2014). Być może dlatego na drugim longplayu znalazło się mniej utworów w stylu retro, a więcej nowoczesnych, nie wykluczając elementów hip-hopu. Tym razem Grande wykazała większą aktywność twórczą, choć nadal żadnej piosenki nie napisała sama. Płyta była popularna w wielu krajach; otrzymała nawet nominację do Grammy. Na to zaszczytne wyróżnienie piosenkarka musiała jednak zaczekać do roku 2019. W czasie lutowej gali otrzymała pozłacany gramofon w kategorii „album roku – pop” za swój czwarty krążek – „Sweetener”.
Jego okładka również stoi na głowie. Podobno Grande położyła na stole zdjęcie i poprosiła o opinię siedzącego naprzeciwko kolegę. „Podoba mi się nawet do góry nogami” – stwierdził. A ponieważ w tym czasie piosenkarka była zupełnie skołowana, taka pozycja trafnie odzwierciedlała jej nastrój.

082 085 Hifi 04 2019 002


Efekt Grammy
Na uroczystości rozdania Grammy Ariana nie wystąpiła. Podobno organizatorzy chcieli jej narzucić, co ma śpiewać. Nie stawiła się na ceremonii i nie odebrała statuetki osobiście. A szkoda, bo występ mógłby zwiększyć zainteresowanie jej piosenkami. Utwór „Red Shoes” w wykonaniu Dolly Parton był po Grammy odtwarzany w serwisach streamingowych ponadpięciokrotnie częściej niż przed imprezą. Podobny skok popularności odnotowała Kacey Musgraves, autorka hitu „Rainbow”, która odebrała nagrodę za album „Golden Hour”. Oba wyniki zanotowano w dniach 10-11 lutego 2019 roku, a więc zaraz po rozdaniu Grammy. W porównaniu uwzględniono dwa dni poprzedzające imprezę.
Nagrania innych artystów, którzy wystąpili w czasie rozdania Grammy również były słuchane częściej. „Hard Place” w wykonaniu H.E.R. podskoczył o 441 procent, a „The Joke” Brandi Carlile miał po gali 382 tysiące odsłuchów, czyli o 359 procent więcej niż przed transmisją. „Billboard” podaje, że dzięki gali średni wzrost odsłuchów piosenek artystów zaangażowanych w imprezę wyniósł 480 procent.

082 085 Hifi 04 2019 002


Nagrody
W swej zaledwie kilkuletniej karierze Ariana Grande otrzymała prawie sto nagród. Niedawno „Billboard” przyznał jej tytuł „kobiety roku”. Z kolei niespełna tydzień po rozdaniu Grammy brytyjski przemysł fonograficzny uhonorował ją dorocznym wyróżnieniem BRIT Award w kategorii „zagraniczna artystka pop”. W finale Grande pokonała, nominowane razem z nią, Camilę Cabello, Cardi B, Christine & The Queens oraz Janelle Monae. Grande była też laureatką duńskiego i norweskiego odpowiednika tej nagrody, czyli GAFFA Award. Podobne wyróżnienia otrzymała we Włoszech, Japonii oraz w innych krajach. Wielokrotnie nominowano ją do wyróżnień MTV – otrzymała trzy.
Piosenki Ariany Grande przemawiają również do najmłodszych słuchaczy. Stąd kilkanaście nagród przyznanych jej przez dziecięcą telewizję „Nickelodeon”.
Z jej deklaracji wynika jednak, że honory i wyróżnienia nie są dla niej najważniejsze: „Nie przyszłam do tego businessu, żeby dostawać nagrody. Chciałam tylko śpiewać. Nie przepadam za czerwonymi dywanami i sesjami zdjęciowymi. Oczywiście, cieszą mnie sukcesy na listach bestsellerów i wyrazy uznania. (…) Ale to nie jest najważniejsze. Moje ulubione płyty nigdy nie otrzymały Grammy”.


Wkrótce u nas
Dobra passa artystki trwa. A jeśli ktoś chciałby zobaczyć, jak sobie radzi na scenie, to niedługo będzie okazja. 9 września odbędzie się jej koncert w krakowskiej Tauron Arenie.

Dyskografia
Yours Truly (2013)
My Everything (2014)
Dangerous Woman (2016)
Sweetener (2018)
Thank U, Next (2019)

 

Grzegorz Walenda
Źródło: HFM 04/2019


Pobierz ten artykuł jako PDF